spring-517181_1280

Opinie

Wel of geen diagnose / IQ-test

11 jan , 2015  

Wie ben ik? Veel mensen houden zich alleen met deze vraag bezig als ze in de problemen komen: Als je thuis, op je werk of op school vastloopt bijvoorbeeld. Als alles lekker loopt, waarom zou je je dan deze vraag stellen? Alleen al vanwege de negatieve associaties met diagnoses en psychiaters laat je je alleen onderzoeken als dat écht nodig is. Door: Thijs van der Rol

Compleet vastlopen lijkt een goede reden voor een psychologisch onderzoek. Als je bent vastgelopen en je laat een diagnostisch onderzoek of een IQ-test doen en er komt autisme, AD(H)D of een hele hoge of lage intelligentie uit, dan is de kans groot dat je je er behoorlijk door laat beïnvloeden. Mogelijk laat je je schoolkeuzes, carrierepad of je mate van zelfstandigheid zelfs afhangen van de uitkomsten en van wat ‘de experts’ zeggen dat het betekent.

Diagnostisch onderzoek of een IQ-test zijn echter slechts hulpmiddelen. Een diagnose vertelt je niet wie je bent. Een IQ-test meet niet je begaafdheid of mogelijkheden (slechts een bepaalde vorm van intelligentie op een bepaald moment). Een diagnose autisme, AD(H)D of gemeten IQ kan gedeeltelijk of geheel onjuist zijn. Het komt al te vaak voor dat de eerste psychiater je een compleet andere diagnose geeft dan de tweede. Zelfs al zit de diagnose wel in de goede richting, dan nog zegt een daaruit verkregen ‘label’ heel weinig over jou als persoon. Té weinig eigenlijk om op basis van alleen een label wezenlijke levenskeuzes te maken. De diversiteit binnen de ‘labels’ is enorm. Diagnostiek is een haast hopeloze poging om de complexiteit van het leven in hokjes te vatten.

Wat is dan de waarde van IQ-testen en diagnostiek? Een diagnose of een gemeten IQ kan een beginpunt zijn om jezelf beter te gaan begrijpen. Het zegt iets over de manier waarop jou hersenen werken. Een ‘label’ kan je op het spoor zetten van bijvoorbeeld autisme, AD(H)D of hoogbegaafdheid. Met een stukje begrip over de daarbij behorende manier informatieverwerking in de hersenen kun je ontdekken waarom jij doet wat jij doet, waarom jij dingen ervaart zoals jij ze ervaart. Met de antwoorden op díe vragen kan je wel wezenlijk levenskeuzes maken.

Misschien is nieuwsgierigheid wel de beste reden voor psychologisch onderzoek. Ook als je keuze tot onderzoek wordt ingegeven door praktische noodzaak, is het ontzettend belangrijk dat je ook nieuwsgierig bent. Als je de uitkomsten van het onderzoek namelijk actief gaat gebruiken voor zelfonderzoek kun je veel aan de uitkomsten hebben. Als je de interesse daarvoor mist, bestaat de kans dat je je door ‘experts’ laat vertellen wie je bent op basis van je label en dat je je daarnaar gaat gedragen. Dan kan een diagnose ook veel kapot maken.

In de vraag of je onderzoek moet laten doen en of dit het juiste moment is, is het dus ontzettend belangrijk om te bepalen in hoeverre jij (of je kind) gemotiveerd bent tot zelfonderzoek. Als je die nieuwsgierigheid mist dan ben je misschien nog niet klaar voor een ‘label’, in de zin van dat je er dan té afhankelijk van bent.

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *